كنيم زيرا اين اضافه در استعاره بالكنايه قرينه بر تشبيه در نفس مىباشد چه آنكه ببركت اين قرينه ميفهميم در نفس مرگ به سبع ملحق شده لذا استحقاق آن را پيدا كرده كه لازمى از لوازم مشبه‌به يعنى سبع را به آن اضافه كنيم . قوله : و قد يجاب عنه بانّه و ان صرّح بلفظ المنيّة : ضمير منصوبى در [ بانّه ] به معناى [ شأن ] مىباشد . قوله : الّا ان المراد به السبع : ضمير در [ به ] به لفظ منيّه راجع است . قوله : لحقيقة واحدة : مقصود از آن مرگ مىباشد . قوله : فيتأتى لنا بهذا الطّريق : مقصود از [ هذا الطّريق ] ادّعاء دخول المنيّه فى جنس السّبع مىباشد . قوله : دعوى السّبعيّة للمنيّة الخ : يعنى بواسطه ادخال منيّه در جنس سبع مرتكب دو امر شده‌ايم : 1 - ادّعاى سبعيّت براى منيّه . 2 - تصريح بلفظ منيّه و صحّت اطلاقش بر سبع . شرح عربى و فى نظر لان ما ذكره لا يقتضى كون المراد بالمنيّه غير ما وضعت له بالتحقيق حتّى يدخل فى تعريف الاستعاره للقطع بان المراد بها الموت . و هذا اللفظ موضوع له بالتحقيق و جعله مرادفا للفظ السّبع بالتأويل المذكور لا يقتضى ان يكون استعماله فى الموت استعارة . و يمكن الجواب بانه قد سبق ان قيد الحيثيّة مراد فى تعريف الحقيقة اى هى الكلمة المستعملة فيما هى موضوعة له بالتحقيق و لا نسلّم